Even eropuit

Het is nu 6 weken in de corona intelligente lockdown en tijd om de beentjes te strekken. Henk en ik hebben al een paar weken onze temperatuur in de gaten gehouden en onze contacten met anderen zo veel als mogelijk vermeden. Daarom concluderen wij dat we allebei coronavrij zijn en dus moet een paar dagen samen varen kunnen. Zo gezegd zo gedaan.

Vrijdag 24 april stappen we in Den Oever aan boord en maken in 5 dagen het reisje zoals op het kaartje is afgebeeld.

De vrijdag, onder een NO bries, vanuit Den Oever naar Kornwerd waar we bij Rombout aan boord pannenkoeken eten. Zaterdag via het Zuidoost rak richting Fransche Gaatje waar we rond drie uur in de middag gepland aan de grond lopen.

Zondag rond een uur of 10 in de ochtend drijven we weer en gaan we richting Ameland. Er staat nul wind dus op de motor. Het is prachtig weer en er heerst een absolute rust op het wad. Behalve wat beroepsvaart komen we niemand tegen. Dat is ook wel moeilijk want alle waddenhavens zijn tot nader order gesloten. Ook nu blijkt weer het enorme voordeel van een platbodem. Wij vallen droog en hebben geen enkele moeite de 1,5m afstand tot anderen, als die er al zouden zijn, te bewaren.

Van de Brandaris horen we dat de betonning in het Boschgat onbetrouwbaar is, dus zoeken we een plek om droog te vallen iets ten oosten van het Boschgat zodat we straks een idee krijgen hoe het er nu uitziet. Rond een uur (ongeveer hw Ameland) gaan we vanaf de O72 pal Noordoost tot we ongeveer 90cm water onder de kiel hebben. Dat blijkt best wel ver op de plaat te zijn, hemelsbreed liggen we iets meer dan een halve mijl pal west van de scheidingston bij de Blauwe Balg. Minder dan 90cm onder de kiel hebben we niet gezien. Afijn, anker uit en wachten tot het water weg is.

Zodra we droog liggen gaan we een rondje lopen om te zien hoe de betonning erbij ligt. Volgens ons is de hele hoek tussen de O72 de BB2 Scheidingston af te snijden, zeker tussen 1 uur voor en 1 uur na HW Ameland, voor schepen met een diepgang van minder dan 1 meter. Dat gaan we morgen bij het loskomen even proberen.

De track die we over de Boschplaat hebben gevaren. Tussen de twee timestamps lagen we droog

Verder is het hier prachtig, we genieten van een rustige avond met mooi weer en heerlijk eten. Tegen tienen te kooi en lekker slapen.

Zondag ochtend worden we wakker met prachtig weer en een ZW briesje, een mooie dag om naar Nes te varen. Na ontbijt wachten we tot we tenminste 50 cm water onder de kiel hebben en zo kunnen we rond een uur of 11 los. We varen pal oost tot we de BB2 oppakken, dat gaat zonder probleem. Dus water zat om de hele hoek van O72 tot BB2 af te snijden.

Vervolgens via Borndiep, Westgat, Dantziggat en Scheepsgat richting Nes. Met de vloed mee lopen we rond de 8 knopen over de grond, dus dit ritje is helaas heel kort. Tegen 13.00 lopen we Nes aan en vinden een plek (rond HW Nes), net buiten de voor mij nieuw aangelegde haven, met 90cm water onder de kiel waar we Robbe achter haar anker leggen.

Nu ankeren bij de haven van Nes is een secure aangelegenheid. Vlak voor de haven loopt namelijk een diepe geul en je wilt echt niet op de rand daarvan liggen. Dus al zoekend en prikkend gaat het anker eruit op 400m pal zuid oost van het havengebouw. Daar liggen we op 90cm water precies boven de vlakke plaat.

Op de rede van Nes

Zodra we droog liggen gaan we van boord. Afval wegbrengen en even met de havenmeester spreken. Daarna lopen we door Nes naar het strand aan de noordzijde. Nog nooit heb ik Nes zo leeg gezien. Tijdens onze wandeling komen we niet meer dan 10 mensen tegen. Nes ligt er verlaten bij. Als we op de terugweg bij de viskraam een haring kopen vraagt de verkoper of we er niet een paar willen meenemen, hij heeft er 200 liggen maar gaat absoluut niet loskomen vandaag. Helaas, de koelkast blijft uit om stroom te besparen, dus open we alleen haringen die we ter plekke opeten.

Tegen 18.00 weer terug op Robbe en gaan we lekker eten. Henk heeft deze dagen voor heerlijk eten gezorgd, dus snel klaarmaken en genieten. ’s Avonds een paar spelletjes en vroeg naar bed.

We hebben bedacht dat het slim is om vannacht met hoogwater naar de geul te verhalen zodat we morgen niet hoeven te wachten op hoogwater om de terugtocht aan te vangen. Morgen willen we ruim voor hoogwater los om het wantij over de waardgronden te kunnen varen.

’s Nachts rond half twee schrik ik wakker, drijven we al? Snel naar buiten en ja hoor we drijven net. Henk wakker gemaakt, anker op en we verplaatsen Robbe 50 meter naar het zuiden, precies in de geul. Anker neer en controleren of het houdt. Snel weer te kooi. Rond acht uur word ik wakker, inderdaad we drijven. Tussen hoge wanden van de geul. Mooi gezicht.

In de geul zuid van onze droogval plek bij Nes

Na ontbijt gaan we anker op. De wind zit in het Noordoosten en blijft daar vandaag volgens de weerberichten. Een mooi bezeilde koers om weer in de buurt van Vlieland te komen. Jammer genoeg is het een druilerige dag, maar goed je kunt niet alles hebben.

Via het Molengat pakken we de Kromme Balg op om het wantij over de Waardgronden te passeren. De stroom, wind en vertrektijd komen prima bij elkaar zodat we exact rond hoogwater (geen springtij, noch verlaging of verhoging!) de Waardgronden op zeilen. Alles is bezeild en met een minst gelode diepte van 90cm onder de kiel lopen we precies van de vloed over in de eb bij de Noord Meep. Gaaf. Wel moeten we een paar keer gijpen en met deze wind is dat lastig. We zetten een kat in het grootzeil daarmee is een gijp veel beter te controleren.

Vanuit de Noord Meep gaan we richting Vliestroom. We willen onder Vlieland in de Vliesloot voor anker zodat we morgen verder kunnen. De eb trekt er hard aan, we besluiten de Vliestroom zo zuidelijk mogelijk aan te snijden zodat de eb ons net noord van de richel naar buiten trekt. Ik wil voorkomen het Stortemelk te moeten kruisen. Dat plan lukt goed. Vanuit de Vliestroom lopen noord van de Richel pal west en pakken de kardinaal van de Vliesloot op.

Nog altijd zijn we geen enkel pleziervaartuig tegengekomen. Wel zien we de Talahassa via het Stortemelk binnenlopen. Een van veel Hollandse zeilschepen die vanuit allerlei hoeken van de wereld naar hun thuishaven moeten komen om daarmee de corona problemen in een thuishaven af te wachten. Dat doen ze liever niet in een buitenlandse haven waar ze de kans lopen vast te komen liggen.

Het laatste stukje Vliesloot is stroom tegen wind dus wat knobbelig, maar rond 17.00 liggen we netjes aan de ketting iets ten westen van de veersteiger.

Toepasselijke boodschap bij de vuurtoren van Vlieland!

Het weerbericht voor de komende dagen is niet prettig. we hebben beiden geen zin in zwaar weer dus besluiten we om morgen direct naar Den Oever te varen.

In de miezerende regen maken we Robbe klaar voor de nacht en eten we de laatste warme hap. (Pasta met heerlijke saus en een toetje van het restantje cheescake met koffie). Zo besluiten we een super zeildag, 32 mijl gezeild in een uurtje of 7. Niet het allermooiste weer maar wel heerlijk gevaren. En ook vandaag weer in volkomen rust. Wat een genot. Volgens mij heeft de natuur veel baat bij de lockdown!

Volgende ochtend opstaan, en na ontbijt met eieren, spek en koffie gaan we rond 11.00 anker op. Er staat een zuchtje wind. Rond 12.00 valt de wind helemaal weg en gaat de motor erop. Helaas, rest van de dag geen wind te bekennen dus op de motor terug naar Den Oever. Daar liggen we rond 17.00 voor de sluis en kunnen we tegen zessen schutten. Om 18.30 in de marina en sluiten we een prachtig rondje zeilen af met afwassen en de wc schoonmaken.

Afsluitend, 5 dagen varen, 120 mijl waarvan veertig op de motor, 3 nachten droogvallen. Waardgronden makkelijk gepasseerd rond hoogwater Nes (geen verhoging/verlaging 3 dagen na springtij) en een korte route gevonden (1,4 m water op 2,5 uur voor hw Nes) tussen de O72 en de aanloop naar de Blauwe Balg.

Brood van mevrouw de molenaar, tzaziki van Henk en bier van Hertog Jan, super.

Weer thuis

Vandaag weer thuis aangekomen. Een heerlijke vakantie gehad. Nadat we uit de Museumhaven Zeeland vertrokken zijn hebben we een aantal prachtige zeildagen meegemaakt.

Eerst zijn we vanuit Zierikzee naar de Roompot gezeild. Daar bleek dat we niet aan de wachtsteiger mochten blijven liggen. Gelukkig konden we wel aan de overkant bij de Neeltje Jans aanleggen. Natuurlijk hebben we daar rondgekeken en de imposante Oosterscheldedam eens van dichtbij bekeken.

De Oosterscheldedam gezien vanaf de Oosterschelde

De volgende morgen staan we voor dag en dauw op om met de uitlopende eb naar buiten richting Scheveningen te gaan. Het is een rustige dag met een mooi lopend windje uit het zuidoosten. Ideaal voor onze tocht buitenom.

Uiteindelijk doen we er 14 uur over om Scheveningen aan te lopen. Ongeveer 48 mijl met een gemiddelde van iets minder dan 3 knoop. Een prachtige tocht langs de Zeeuwse stranden. We zijn ingenomen met scheepshond Reina. Ze houdt het 14 uur zonder enig aanstalten naar buiten te willen vol, kanjer. Wat een prachtbeest.

De volgende dag staat de wind nog steeds in het zuidoosten, maar wordt er wordt aangegeven dat ze later krimpt ze naar het zuidwesten. Dus gaan we vroeg en tegen de lopende eb op weg naar IJmuiden. Dat doen we goed, want met één rif erin lopen we gemiddeld 5 knopen over de grond. De wind is zeker 5 bft. Samen met EJ delen we de uurtjes sturen op. De aanloop naar IJmuiden doet EJ en zodra we binnen het havenhoofd zijn haal ik de zeiltjes eraf.

We krijgen een plekkie aan het eind van de passanten steiger en blijven 2 nachten in de marina liggen. Aan het strand van IJmuiden eten we een heerlijke vis en de dag passagieren besteden we aan het ‘bezichtigen’ van Santpoort.

EJ stuurt Robbe voorbij het Centraal station

Vrijdag 22 juli gaan we via het Noordzeekanaal naar Amsterdam waar we Robbe een paar dagen in de haven van WSV de Zuiderzee neerleggen. Een goede uitvalsbasis voor ons want daar vandaan kunnen wij naar huis lopen.

We brengen alvast 5 zakken met was naar huis en kunnen lekker douchen. Ik gebruik de zondag en maandag om zakelijke beslommeringen af te handelen zodat we dinsdag 26 juli weer aan boord kunnen stappen.

Woensdag komen Mappy en Pigi even koffie drinken voordat wij rond 11.00 op stap richting Den Oever gaan. Eerste stop Enkhuizen. Daar komen we laat in de middag aan. Zware tocht, zuid tot zuidwest 5, met als gevolg aan lage wal lastig aftuigen voor het Naviduct.

Aangezien de weersvoorspelligen niet zo lekker zijn blijven we donderdag en vrijdag relaxen in de Buijshaven in Enkhuizen. Wat een rustige plek, je bent slechts 500 meter van de oude haven verwijderd waar het een drukte van jewelste is. Ben je op zoek bent naar rustige haven in Enkhuizen, dan raden wij je aan daar te gaan liggen.

De Gependam vanaf ons plekje in de Buijshaven
De Gependam vanaf ons plekje in de Buijshaven

Zaterdag 31 juli gaan we los richting Den Oever. De dag begint onstuimig met een noordelijk briesje, maar na een uurtje of wat wordt het rustiger en genieten we van een prachtige afsluitende tocht. Rond 17.30 ligt Robbe weer op haar plek. Na opruimen gaan wij lekker eten in de Dikke Bries en zo komen we rond 21.30 thuis van een geslaagde vakantie in Nederland.

Nee, Antwerpen hebben we niet gehaald. Daarentegen hebben we weer veel nieuwe contacten gelegd. De mannen van de museum haven Zeeland. Het weerzien van de zeescouts uit Antwerpen, Egbert van Stikwerk die voor ons een mooie nieuwe zomertent heeft gemaakt en natuurlijk Willem en Eveline van de Strandloper en niet te vergeten de familie van der Dussen van de Nieuwe Maen.

 

 

Museum haven Zierikzee

Na een paar mooie wedstrijddagen op de Oosterschelde liggen we nu in de museum haven in Zierikzee. We worden hier zeer vriendelijk ontvangen en liggen midden in het centrum van de stad.

Alle gezelligheid ligt binnen hand bereik en de lokale Appie is op loop afstand. Voor traditionele schepen is deze plek een aanrader.

We blijven hier een paar dagen en gaan dan richting Antwerpen. Maar eens zien of we dat halen.